Kalem, Kelam


bak şimdi şaşırttım kendimi
ya kalem tutamasaydım
ya sevemeseydim kelimeleri
nasıl anlatırdım herşeyi
nasıl dökerdim içimi
ilk defa geliyor aklıma
ilk defa incecik bir iple bağlıyım hayata
ya kalem tutmasaydı elim...
                                          02.07.2011

kalem biter de insan bitmez
öyle demiş şair
insan biterse herşey biter
kırık kalır kalemi
fark ettim ki
çatlamış ucu kalemin
                                02.07.2011

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bilmiyorum

bir kez daha ardımda kalıyor yarınlar sadece dün var benim için, bilmiyorum nerede bugünüm… sadece kendim varım hiçbir şey yok başka ne tutabildiğim ne dokunabildiğim kalbimle… sıkıldım hep aynı duygudan var mıyım yok muyum bazen anlamıyorum hiç birini… olmayandayım diyorum ama nerdeyim bilmiyorum hayallerim var ordayım diyorum ama bulamıyorum ki açınca gözlerimi… hangisi gerçek hangisi rüya bulamıyorum ki bileyim doğruyu doğruyu bilsem yanlışı ararım bunu biliyorum… sıkıldım hep aynı yerden var mıyım yok muyum anlamıyorum hiçbir zaman… tamam, kapatıyorum gözlerimi gelsin bakalım yalan gerçekler “gerçek yalanlar” dan iyidir diyorum ama bilmiyorum, neden bilmediğimi de… cahilliğin erdem olduğuna inanmak istiyorum tüm bildiklerimle çelişkiye düşüyorum yine düzenin içinde… sıkıldım hep kaybolmaktan var mıyım yok muyum anlamıyorum nerdeyim… yazıyorum her akşam her şeyi satırlara ama okumadıktan sonra ne anlatacaklar bana hiç bilmiyorum… gecey...
Devamı

Alacakaranlık

bir gün bulacağıma inandığım her ne varsa şimdi eskinin tozlu raflarında duran boşuna bu çaba geçmiş baharın temizliği zaman sandığından da geç artık..                                                --Mudanya, 2019
Devamı

Renksiz

...ve ben bugün tam da dünün başladığı ama yarının çoktan sona erdiği bu çarpık sokakta yürüyorum sokağın sonunda bir nehir; tersine akan tek şeymişcesine durmadan devam ediyor yoluna bir martı tünemiş nehir taşlarına yalnızca onun kanatları düzgün, yalnızca onun gagası doğru yerde kurcalıyor tüylerini göz göze geliyoruz.. ben gaklamaya çalışırken gözlerime bakıyor "uyan, uzun zamandır buradasın ve nehir kurumak üzere uyan, ve zamanın taneleri bırak kum saatinin içine düşsün yeniden" ve ben tam da dünün bittiği ve yarının hala başlamadığı bir bugündeyim şimdi an geçiyor, bir diğeri, bir diğeri daha ve bir an gelecek.. yarın başlayacak bugün bitecek, dün başlayacak martı akacak, nehir taşlara sinecek ve ben bir kez daha uyuyacağım...
Devamı