Bensiz

bir fincan kahve
eski püskü bir sandalye
boş bir masa, elimde yine kalem
sağda solda insanlar
çok fazla
o kadar çok ki yapayalnızım
onların yüzünden
tek bir adımda ölür
biliyorum yalnızlığım
o kadar çok ki
sana bile seslenemiyorum
bir sevgili bedel dünyaya
ki sen benim herşeyim
tüm dünyam, canım
üstüne alınma bi'tanem
sana bile çok uzağım
mecalim olsa bile çağırmaya
susuyorum
çünkü kelimelerin bittiği yerde
başlamak istiyorum
özlemediğimden değil seni
haşa, sevmediğimden de
bu kadar kalabalığın içinde
kendimi özledim sadece
                                      02.07.2011