Dündü

dündü ve ben o kadar sıkılmıştım ki
dündü, o kadar kendimleydim ki
ve yıllar önce dündü
sen hayata armağan olalı
ne güzel bir söz söyledim sana
ne de bir parça mutluluk alabildim
üç kuruş paramla
bekledin biliyorum beni bekledin
hiç değilse bir söz
bir "nice yıllara" bekledin
ardından "seni seviyorum"la
belki dün olmasaydı
"hayatımın yeni başlangıcı"yla devam edecekti
"canım" diyecektim "iyiki varsın...
varsın ve beni de varediyorsun"
en azından böyle derdim ya da benzer bi'şeyler
"tek mutluluk kaynağım" gelirdi ardından
"bir ömür birlikte olalım" dilerdim
tebessüm ettiğim için şıkır şıkır çıkan sesimle sana
ama dündü ve ben gömülmüştüm diri diri
bu boş dünyanın ağırlığında
duygularımı, zihnimi kara toprak gibi dolduran
saçma sapan bir karanlıktaydım işte...
dündü ve ben üzdüm seni
ve dün niyetine yarındı geçen sene
bana ilk sarılışın
                                     03.07.2011