Unutulmamış Diyarlar

nasıl dilenir bilmiyorum özür bakkal olsan, manav olsan, müdür veya arkadaş olsan başka böyle bir kalpten nasıl dilenir ne kendime nasıl kızdığımın olur izahı ne de duygularımın bir ifadesi seviyor kalbin beni aklın, ruhun, hepsi sen affedeceksin beni onu biliyorum ama ben affettiremeyeceğim sana kendimi... bir ömrü, bir mutluluğu yaşamak istediğim hayattan öte değer verdiğim seni biliyorum nasıl incittiğimi bildiğin bir şey diyeceğim seviyorum seni bizim deyişimizle bir büyük hem de en kocamandan ama dilemeye yeter mi bir özrü geçer mi kırgınlığın sormaya korkuyorum aslında affedermi beni kalbin...                                            03.07.2011

dündü ve ben o kadar sıkılmıştım ki dündü, o kadar kendimleydim ki ve yıllar önce dündü sen hayata armağan olalı ne güzel bir söz söyledim sana ne de bir parça mutluluk alabildim üç kuruş paramla bekledin biliyorum beni bekledin hiç değilse bir söz bir "nice yıllara" bekledin ardından "seni seviyorum"la belki dün olmasaydı "hayatımın yeni başlangıcı"yla devam edecekti "canım" diyecektim "iyiki varsın... varsın ve beni de varediyorsun" en azından böyle derdim ya da benzer bi'şeyler "tek mutluluk kaynağım" gelirdi ardından "bir ömür birlikte olalım" dilerdim tebessüm ettiğim için şıkır şıkır çıkan sesimle sana ama dündü ve ben gömülmüştüm diri diri bu boş dünyanın ağırlığında duygularımı, zihnimi kara toprak gibi dolduran saçma sapan bir karanlıktaydım işte... dündü ve ben üzdüm seni ve dün niyetine yarındı geçen sene bana ilk sarılışın                      ...

bak şimdi şaşırttım kendimi ya kalem tutamasaydım ya sevemeseydim kelimeleri nasıl anlatırdım herşeyi nasıl dökerdim içimi ilk defa geliyor aklıma ilk defa incecik bir iple bağlıyım hayata ya kalem tutmasaydı elim...                                           02.07.2011 kalem biter de insan bitmez öyle demiş şair insan biterse herşey biter kırık kalır kalemi fark ettim ki çatlamış ucu kalemin                                 02.07.2011

sensiz bir sigara daha bir bira daha sensiz sen bensiz, ben sensiz ben yoksunum benden                                   02.07.2011

bir fincan kahve eski püskü bir sandalye boş bir masa, elimde yine kalem sağda solda insanlar çok fazla o kadar çok ki yapayalnızım onların yüzünden tek bir adımda ölür biliyorum yalnızlığım o kadar çok ki sana bile seslenemiyorum bir sevgili bedel dünyaya ki sen benim herşeyim tüm dünyam, canım üstüne alınma bi'tanem sana bile çok uzağım mecalim olsa bile çağırmaya susuyorum çünkü kelimelerin bittiği yerde başlamak istiyorum özlemediğimden değil seni haşa, sevmediğimden de bu kadar kalabalığın içinde kendimi özledim sadece                                       02.07.2011

özlediğim şey hiçlik ve boşluk içimi dolduran onca özlem hep bir hiç için şimdi ne istersin diyorlar hiçbirşey diyorum bir şey istemiyorum sanıyorlar ama istiyorum hem de hiçbir şey istediğim tek şey var hiçbir şey

o kadar ki bir avuç içi bile fazla o kadar çok ki belki bir iki damla tek istediğim tek bir gözyaşı                       02.07.2011

uzun zaman oldu değil mi bu kadar siyaha bürünmeyeli güneşsiz günde yağmur bekleyeli özlememişsin değil mi bu kadar içiçe ruhla bedeni daha dün gibi özlemi yaşadığım anların izleri yeni bir ömür başladı bu günlere o günden beri yine o bulutlu gündeyim işte içimde tek bir damlanın özlemi                                                02.07.2011