Dost

paslanmış anılar, eksik düşünceler;
hayatlar..
siyah beyaz duygular, renk cümbüşü bir kaç kalp kırıntısı,
aşklar, sevgiler, kayboluşlar;
hayattan sahneler..
sesler, sesler, sesler;
hayat oyuncuları..
sessizlik;
bir çöp kutusu..

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Hayat: Boşluk 2.0 (20. yıldönümü versiyonu)

     Boşlukta hissettiğim bir dönemin içinde eski yazdıklarımı karıştırırken Hayat: Boşluk makalesini tekrar okuma gafletine düştüm. 20 sene önce, gençliğin vermiş olduğu bilgeliğe ve hoyratlığa sığınarak kaleme almıştım o yazıyı. Açıkçası çok daha özgür, kendime çok daha yakınmışım o zamanlar. Başlıkla bağdaştırmak gerekirse, o zaman boşlukta olduğum doğru ama bugün dönüp o günlere baktığımda "kendimi boşlukta sanmışım" demekten kendimi alıkoyamıyorum.     Bugünkü cehaletimle aynı başlığı tekrar düşünürken buldum kendimi ve "hadi!" dedim, "bir kez daha kalemine sarıl!" ve işte buradayım. Kavramı tanımlama konusunda hala eski ben ile hemfikiriz kısmen. Sadece boşluğu tanımlarken bazı etkenleri hesaba katmamışım o yıllarda. Güzel bir cümlem var o makalede. Nasıl demiştim, "boşluk, etrafını çevreleyen veya çevrelemesi olası olan şeylerle anlam kazanır." Vay be! Bunu 20 yaşımda görebilmiş ama hayata adapte ederken gerçekten zorluk çekmişim.      Boş...
Devamı

Akşam

çalamazlar ki huzurumu ne yapacaklar? gece göğünden toplayamazlar yıldızları.. yakamazlar mutluluğumu nasıl yapsınlar? tanımıyorlar, ağlatamazlar seni.. kaybettiremezler yolumu sormuyorum ki onlara yürüdüğüm yolu.. ve vazgeçiremezler beni her şeye rağmen kendimi yaşamaktan.. aslında dokunamazlar bile, biliyor musun? hiç uzatmadım elimi.. gözlerimde olmadan bilemezler yüreğimi..                                    --Mudanya, 2019
Devamı

Geç Gelen

varlığınla yokluğun aynı yere değiyor aynı şey demiyorum yeri aynı biri sıcak biri soğuk aynı yere değiyor benim dokunmaya kıyamadığım
Devamı