Unutulmamış Diyarlar

sen de bakar mısın ardından kayan bir yıldızın senin de geceni aydınlatır mı o toz zerrecikleri benim gibi merak da eder misin nereyedir bu yolculuk ağlar mısın sen de benim gibi umutsuzluktan her gece... göz yaşları geçtiği yerlerde iz bırakır hep o izlerin sonunda acı var sanırdım aslında saf mutlulukmuş bu yolun sonu sen de bulursun belki o yıldız nereye gidermiş, benim gibi..                                                                                      -- İstanbul, 2007

bir kez daha ardımda kalıyor yarınlar sadece dün var benim için, bilmiyorum nerede bugünüm… sadece kendim varım hiçbir şey yok başka ne tutabildiğim ne dokunabildiğim kalbimle… sıkıldım hep aynı duygudan var mıyım yok muyum bazen anlamıyorum hiç birini… olmayandayım diyorum ama nerdeyim bilmiyorum hayallerim var ordayım diyorum ama bulamıyorum ki açınca gözlerimi… hangisi gerçek hangisi rüya bulamıyorum ki bileyim doğruyu doğruyu bilsem yanlışı ararım bunu biliyorum… sıkıldım hep aynı yerden var mıyım yok muyum anlamıyorum hiçbir zaman… tamam, kapatıyorum gözlerimi gelsin bakalım yalan gerçekler “gerçek yalanlar” dan iyidir diyorum ama bilmiyorum, neden bilmediğimi de… cahilliğin erdem olduğuna inanmak istiyorum tüm bildiklerimle çelişkiye düşüyorum yine düzenin içinde… sıkıldım hep kaybolmaktan var mıyım yok muyum anlamıyorum nerdeyim… yazıyorum her akşam her şeyi satırlara ama okumadıktan sonra ne anlatacaklar bana hiç bilmiyorum… gecey...

Bazen şarkılar bir hiç olur Tek başına kalırsın herkesin içinde Düşünceler ölür Hem aklın hem kalbin denizinde İstediğini bilemezsin Ya da söyleyemezsin kendine bile Anlayacak birini beklersin Kendinden başkası olmayacağını Bilebile… Tek bir söz yeter bazen Kaçıp kurtulmaya her şeyden Ya da yok olmana mı demeliyim? Duyguların cehenneminde Sadece sen varsındır orada Tek melek sensindir o ateşin içinde Fakat güvenemezsin Kanatların var mı Yoksa sadece bir iblis mi var içinde?                                                    --  Nisan 2008